🌵 Bij vriendjes, vriendinnetjes, opa’s en oma’s overal waar jouw kind speelt lopen ze weg met je kind: zo slim, zorgzaam en sociaal! Maar zodra je jouw kind hebt opgehaald en thuis amper de drempel bent overgestapt veranderd dat lieve, zorgzame kind in één brok boosheid en drift. Schreeuwt dat het honger heeft en eist direct wat te eten. De jas wordt door de gang gesmeten en elk verzoek die je doet wordt driftig geweigerd. Je snapt er echt niks van: doe jij het nou zo fout?

🌵 Je vermoedt of weet inmiddels: mijn kind is hooggevoelig. En elke dag doe je je uiterste best om hierin te ondersteunen. Je probeert zoveel mogelijk rust te creëren. Je vermijdt harde geluiden en muziek. Drukke verjaardagen bezoek je zo kort mogelijk. Maar hoe hard je ook je best doet, niets werkt, het is om moedeloos van te worden.

🌵 De huil- en driftbuien van jouw kind kunnen wel uren aanhouden. Het neemt je hele dag over, wat je eigenlijk wilde doen kun je cancelen want zo kom je nergens meer aan toe. Deze huil- en driftbuien laten stoppen lukt niet en hoe langer deze uitbarstingen duren des te meer stress, irritatie en frustratie je voelt.

🌵 Je vind het verschrikkelijk dat er thuis zoveel strijd en onrust is, maar ondertussen merk je dat je eigen humeur ook bergafwaarts gaat. Steeds vaker snauw je tegen je kind: “Is het nou eens afgelopen” en zeur je tegen je partner: “Ik ben er helemaal klaar mee, kun jij het oppakken!"

🌵 Elke dag pas je jezelf weer aan aan het gedrag van je kind. Je doet alles om maar te zorgen dat de dag vandaag rustiger verloopt. De kleding kies je al samen uit, aankleden wordt anders helemaal één groot drama. Standaard zit je kind al bij je op schoot aan tafel, er wordt anders al helemaal niks gegeten. Maar eigenlijk ben je het zat om voortdurend op eieren te lopen en de steeds maar weer nieuwe eisen van je kind in te willigen.

🌵 Je hebt last van oordelende mensen in je omgeving, regelmatig hoor je ze zeggen: “Je moet veel strenger optreden, anders heb je straks helemaal niks meer te zeggen”. Maar je merkt dat je kind niet gevoelig is voor straffen en het woordje ‘nee’ werkt als een rode lap. Wat dan wel werkt weet je niet precies.